12 444 65 26
Rejestracja czynna: pon-pt od 800 do 2000


Przepukliny

INFORMACJE DLA PACJENTA PRZED ZABIEGIEM PLASTYKI POWŁOK JAMY BRZUSZNEJ

Operacja przepukliny w bliźnie pooperacyjnej, pępkowej i kresy białej

CO TO JEST PRZEPUKLINA POOPERACYJNA?

Jest to przepuklina brzuszna, która zwykle pojawia się w miejscu blizny po zabiegu wykonanym w przeszłości. W okolicy przepukliny ściana jamy brzusznej jest osłabiona, co może prowadzić do uwypuklenia się powłok brzusznych. Ciśnienie panujące w jamie brzusznej wypycha przez powstały ubytek narządy jamy brzusznej. Formuje się worek przepuklinowy budową przypominający balon, do którego może przemieścić się fragment jelita lub inny narząd jamy brzusznej. Jeżeli dojdzie do uwięźnięcia zawartości w worku przepuklinowym, może to stanowić bardzo poważny problem wymagający pilnego zabiegu operacyjnego.

CO TO JEST PRZEPUKLINA PĘPKOWA LUB  PRZEPUKLINA KRESY BIAŁEJ?

  • Jest to przepuklina brzuszna, która  powstaje w okolicy pępka lub wzdłuż linii łączącej mostek ze spojeniem łonowym.
  • Przepuklina powiększa się wraz z upływem czasu i nie leczy się samoistnie.

JAK MOŻNA ROZPOZNAĆ PRZEPUKLINĘ?

  • Głównym objawem przepukliny jest wybrzuszenie pod skórą. Czasami nie daje ona żadnych innych dolegliwości, ale może powodować ból przy podnoszeniu ciężarów, przy kaszlu, podczas parcia na mocz lub stolec, podczas długiego stania lub siedzenia.
  • Odczuwane dolegliwości mogą być ostre lub przewlekłe i nasilające się pod koniec dnia. Przedłużający się i nasilający ból oraz stwardnienie przepukliny, zaczerwienie, nudności i wymioty mogą być objawami uwięźnięcia przepukliny. W takiej sytuacji należy niezwłocznie skontaktować się z chirurgiem.

JAKIE SĄ PRZYCZYNY POWSTANIA PRZEPUKLINY?

  • Miejsce po przebytej operacji jest potencjalnie miejscem, w którym powłoki jamy brzusznej są osłabione. Przepuklina może powstać w tym miejscu z powodu dużego napięcia, procesu starzenia się, urazu lub infekcji. Przepuklina może pojawić się bezpośrednio po zabiegu operacyjnym lub wystąpić po wielu latach.
  • Przepuklina może się pojawić u każdego w dowolnym wieku, jednak prawdopodobieństwo jej powstania rośnie wraz z wiekiem. Ryzyko wystąpienia przepukliny zwiększa również przewlekły kaszel, zaparcia i problemy z oddawaniem moczu, palenie papierosów oraz obciążenie genetyczne i przebyta ciąża.
  • Przepuklina powiększa się z czasem, nigdy sama nie zanika.

JAKIE JEST WYMAGANE PRZYGOTOWANIE PRZED ZABIEGIEM?

  • Przed zabiegiem operacyjnym wykonuje się badanie lekarskie, badanie krwi, RTG klatki piersiowej oraz EKG w zależności od wieku i zdrowia pacjenta.
  • Po zapoznaniu się z korzyściami i ryzykiem zabiegu operacyjnego pacjent powinien podpisać zgodę na operację.
  • Jeżeli pacjent cierpi na zaparcia przed zabiegiem chirurg może zalecić przygotowanie/wyczyszczenie jelita. Polega to na zastosowaniu diety płynnej na kilka dni przed zabiegiem, czasami może być wskazane wykonanie doodbytniczej wlewki oczyszczającej na dobę przed zabiegiem
  • Zaleca się kąpiel pod prysznicem dzień przed zabiegiem operacyjnym.
  • Po północy w noc poprzedzającą operację należy nic nie pić i nie jeść. Przepisane leki należy zażyć rano w dniu zabiegu i popić łykiem wody. Proszę poinformować o tym wcześniej lekarza prowadzącego.
  • Leki takie jak aspiryna, witamina E, leki przeciwzapalne, inne leki zaburzające krzepnięcie krwi powinny zostać odstawione na kilka dni przed planowanym zabiegiem
  • Należy rzucić palenie i zorganizować sobie opiekę, która może być potrzebna w domu po zabiegu operacyjnym.

JAKIE SĄ METODY LECZENIA PRZEPUKLIN BRZUSZNYCH?

Leczenie zachowawcze

  • Leczenie zachowawcze polega na stosowaniu pasa przepuklinowego, jest jednak rzadko zalecane i zwykle nieefektywne. Wynika to z faktu, że przepukliny nie zanikają same i mają tendencję do powiększania się w miarę upływu czasu.

Leczenie operacyjne

  • Większość przepuklin wymaga leczenia chirurgicznego. Zabieg wykonywany jest zwykle w dobie przyjęcia do szpitala, pacjent opuszcza szpital najczęściej następnego dnia po zabiegu operacyjnym.
  • Leczenie operacyjne wykonywane jest dwiema metodami:

1. Metodą tradycyjną - cięcie przebiega przez bliznę pooperacyjną poprzez skórę i tkankę podskórną do przepukliny. Chirurg może naprawić ubytek poprzez proste zeszycie brzegów ubytku. Częściej w miejsce ubytku wszywa się syntetyczną siatkę, co umożliwia pewne zamknięcie ubytku. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu ogólnym, ale w niektórych sytuacjach może być wykonany w znieczuleniu miejscowym z zastosowaniem dożylnych środków znieczulających lub w znieczuleniu podpajęczynówkowym. Podczas rozmowy z anestezjologiem zostaje wybrany sposób znieczulenia, najlepszy w danym przypadku.

2. Metodą laparoskopową – zabieg wykonuje się z niewielkich nacięć skórnych jamy brzusznej, za pomocą specjalnych narzędzi, które pozwalają na wprowadzenie siatki w miejsce istniejącego ubytku powłok jamy brzusznej.

CZEGO MOŻNA OCZEKIWAĆ W DNIU ZABIEGU?

  • Pacjent zgłasza się do szpitala rano w dniu zabiegu.
  • Przed zabiegiem do żyły zakładany jest wenflon, przez który podaje się leki znieczulające. Czasami przed zabiegiem operacyjnym podawane są antybiotyki.
  • Po zabiegu pacjent jest przesyłany do oddziału pooperacyjnego do momentu ustąpienia działania leków znieczulających
  • Pacjent zwykle opuszcza szpital następnego dnia po zabiegu. Część pacjentów pozostaje w szpitalu dłużej, zależy to od rozległości zabiegu i ogólnego stanu zdrowia.

CZEGO MOŻNA OCZEKIWAĆ W OKRESIE POOPERACYJNYM?

  • Po zabiegu pacjent jest przekazywany do oddziału pooperacyjnego gdzie pozostaje pod nadzorem przez 1-2 godziny do momentu ustąpienia działania leków uspokajających
  • Po zabiegu można odczuwać przez 24-48 godziny dolegliwości bólowe w operowanej okolicy.
  • W momencie, kiedy pacjent jest w stanie chodzić i wykonywać samodzielnie czynności, wypisywany jest do domu.
  • Po powrocie do domu zaleca się ograniczoną aktywność ruchową. Należy stosować się ściśle do zaleceń lekarza. Większość pacjentów powraca do normalnej aktywności życiowej w krótkim okresie czasu. Należy do nich kąpiel pod prysznicem, prowadzenie samochodu, wchodzenie po schodach, podnoszenie niewielkich ciężarów, praca i kontakty seksualne.
  • Dolegliwości po operacji są zwykle niewielkie, wymagają jedynie niewielkich dawek leków przeciwbólowych.  Jeżeli wystąpią przedłużające się dolegliwości bólowe należy poinformować o tym Twojego chirurga.
  • Jeżeli wystąpią gorączka, dreszcze, wymioty, kłopoty z oddawaniem moczu lub znaczny wyciek z któregokolwiek z rany, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
  • Rzadko występuje guzek lub obrzęk w miejscu po przepuklinie. Jest to rezultatem zbierania się płynu w miejscu po przepuklinie. Zmiany takie zanikają samoistnie lub mogą zostać nakłute i odessane strzykawką z igłą podczas wizyty w Ambulatorium Chirurgicznym.
  • Pacjent powinien odbyć wizytę kontrolną w 1-2 tygodnie po zabiegu.

JAKIE SĄ MOŻLIWE POWIKANIA ZABIEGU OPERACYJNEGO?

  • Chociaż operacja plastyki przepukliny jest uważna za zabieg bezpieczny, powikłania mogą wystąpić, tak  jak po każdym innym zabiegu chirurgicznym. Komplikacje podczas zabiegu mogą wynikać z reakcji ubocznej na działanie leków używanych do znieczulenia, krwawienia, uszkodzenia jelit lub innych narządów wewnętrznych. Jeżeli wystąpi infekcja, może to wymagać usunięcia siatki (jeśli została zastosowana). Do innych powikłań należą również zapalenie płuc, choroba zatorowo-zakrzepowa, choroby układu krążenia, a także nawrót przepukliny.
  • Odsetek nawrotów w obserwacji długofalowej nie jest jeszcze dokładnie znany. Wczesne wyniki wykazują że skuteczność zabiegów z wszczepem materiału syntetycznego (siatka) jest lepsza niż zabiegów klasycznych.

KIEDY NALEŻY SKONTAKTOWAĆ SIĘ Z LEKARZEM?

Należy skontaktować się z lekarzem w przypadku gdy wystąpi:

  • Gorączka powyżej 38o C;
  • Dreszcze;
  • Narastające wzdęcie brzucha;
  • Krwawienie z rany;
  • Powiększające się zaczerwienienie wokół rany pooperacyjnej;
  • Ropna wydzielina z którejkolwiek z ran pooperacyjnych;
  • Ból okolicy operowanej, który nie mija po zażyciu leków przeciwbólowych;
  • Nudności lub wymioty;
  • Nasilający się brak apetytu;
  • Przewlekły kaszel lub brak tchu.

Celem przedstawionych informacji nie jest zastąpienie rozmowy pacjenta z chirurgiem na temat planowanej operacji przepukliny. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do metody operacji, alternatywnych sposobów postępowania, bądź też odnośnie doświadczenia personelu, prosimy o bezpośredni kontakt z lekarzem w Szpitalu.